مواجه شدن فدراسیونها با بدهیهای میلیاردی به جا مانده از سالهایگذشته به یک معضل تبدیل شده و آسیب این اتفاق متوجه ورزشکاران خواهد بود.
معضلی به نام "بدهیهای قدیمی" در فدراسیونهای ورزشی رخنه کرده که شاید تا مدتها اثر این معضل را در برنامهها و اقدامات فدراسیونها شاهد باشیم. برخی فدراسیونها پس از برگزاری انتخابات شاهد رونمایی از بدهیها و یا قراردادهای عجیب و غریبی هستند که از سالهای گذشته به جا مانده اما تسویه حساب آن دامنگیر فدراسیون فعلی شده است. بودجهای که باید برای پشتوانه سازی، برگزاری با کیفیتتر اردویهای تیم ملی و خرید تجهیزات صرف شود در برخی مواقع پای بدهیهای گذشته میرود و آسیب این اتفاق نیز بیشتر متوجه ورزشکار خواهد بود.
نکته قابل تامل این است، برخی افراد که فدراسیونها را با بدهی کلان به رییس بعدی سپردند نه تنها مورد مواخذه قرار نگرفتند بلکه در برخی موارد مشاهده شده پستهای مدیریتی بالاتری هم صاحب شدهاند. به نظر میرسد وزارت ورزش نباید به سادگی از کنار این اتفاقات بگذارد و حداقل اجازه ندهد رییسی با بدهی میلیاردی فدراسیون را تحویل فرد بعدی بدهد.
در این میان به برخی فدراسیونها اشاره داریم که درگیر بدهیهای میلیاردی گذشته هستند:
بدهی هنگفت وزنهبرداری برای برگزاری کنسرت!
این فدراسیون به دلیل نوع قراردادی که برای اجاره سالن وزنهبرداری آزادی برای برگزاری کنسرت و همایشها بسته شده بود، در حال حاضر محکوم به پرداخت ۲۴ میلیارد شده و برخی حسابهای فدراسیون نیز بسته شده است. همچنین سنوات کارمندان در سالهای گذشته پرداخت نشده که منجر به شکایت آنها شد. علاوه بر این فدراسیون برای اجاره پنج ساله سالن باید مبلغ ۲ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان به شرکت توسعه و تجهیز نیز پرداخت کند.
بدهی داخلی و خارجی روی دست دوچرخهسواری
فدراسیون دوچرخهسواری با انواع و اقسام بدهیها روبرو شد. ابتدا مشخص شد ایران برای ورزشکارانی که تست دوپینگشان مثبت شده بود و همچنین برگزاری تورهای میلاد دونور، کرمان و مازندران و میزبانی مسابقات قهرمانی آسیا تریال، به اتحادیه جهانی دوچرخهسواری بدهی ارزی دارد که این بدهی قسطبندی شده و فدراسیون در هر قسط ۱۰ هزار دلار پرداخت میکند.
همچنین ساختمان فدراسیون به فروش رفت و به جای آن یک ساختمان تقریبا خرابه به همراه بدهی چند میلیاردی به پیمانکار روی دست فدراسیون باقی ماند.
قایقرانی و بدهی میلیاردی به گمرک و اداره مالیات
در چهار سال اول مدیریت فدراسیون قایقرانی شاهد رو شدن بدهیهای مالی بودیم. فدراسیون تصمیم گرفت با شرکت چینی تسویه حساب کند تا قایقهای رویینگ که چند سال پیش خریداری شده بود بالاخره وارد ایران شوند. این قایقها پس از تسویه حساب با شرکت چینی از سال ۹۸ تا اوایل دی ۱۴۰۰ در گمرک ایران باقی ماندند. ابتدا مشخص شد که فدراسیون به گمرک بدهی دارد و پس از حل این بدهی، این بار مشخص شد که فدراسیون چندین میلیارد بدهی مالیاتی مربوط به سال های گذشته دارد که بر اثر آن حساب فدراسیون و حساب شخصی رییس فدراسیون بسته شد که در نهایت این بدهی قسط بندی شد.
آوار بدهی روی سر تیراندازی
فدراسیون تیراندازی نیز از دیگر فدراسیونهایی است که با بدهی میلیاردی مواجه شد. در روز انتخابات فدراسیون تیراندازی از بدهی ۳۰ میلیاردی این فدراسیون پرده برداشته شد. بخشی از این بدهی مربوط به دوره هاشمی و بخشی از آن نیز مربوط به دوره ریاست علی دادگر بود. حساب فدراسیون تیراندازی در سال گذشته مجددا با درخواست مهدی هاشمی رییس اسبق فدراسیون تیراندازی بسته شد. او که در سال ۱۴۰۱ مبلغ ۳۱ هزار یورو از این فدراسیون دریافت کرده بود، در سال ۱۴۰۲ نیز با ارسال نامهای به وزیر ورزش درخواست مطالبه ۱۵ هزار یوروی دیگر کرد. با اعلام رییس فدراسیون تیراندازی، مهدی هاشمی بابت سنوات و پرداختهای سالهای ۸۶ تا ۹۵ که در فدراسیون تیراندازی رییس بوده مبلغ ۳میلیارد و ۳۱۴ میلیون را درخواست کرده و حساب فدراسیون به خاطر همین مبلغ مجددا بسته شد.
بدهی ۱۶ میلیاردی فدراسیون ناشنوایان
نکو نعل آزاد رئیس جدید فدراسیون ناشنوایان میزان بدهی این فدراسیون را بیش از ۱۶ میلیارد تومان عنوان کرد و گفت: زمانی که فدراسیون را تحویل گرفتم فدراسیون ۱۶/۵ میلیارد تومان بدهی داشت که این بدهیها مربوط به خرید بلیت، رزرو هتل، هزینهی رستوران، بیمه و... است که متاسفانه انباشته شده است.
علاوه بر این، فدراسیونهای دیگری هم هستند که با بدهی مالیاتی، بسته شدن حساب فدراسیون و بدهی به شرکت توسعه و تجهیز رو برو بودند.
انتهای پیام